Bahçeli’den AB çıkışı

ANKARA (İGFA) – MHP Lideri Devlet Bahçeli, TBMM Grup Toplantısında yaptığı konuşmanın ara başlıkları şöyle;

Ankara, işgal kapıya dayandığında geri çekilmeyen iradenin; yokluk içinde devletimizi küllerinden yine doğuran, ateşten gömlek giyip milletine istiklal biçen ferasetin ismidir.

Bir vakitler direnişin karargahı olan bu aziz kent, bugün küresel güvenlik mimarisinin tartışıldığı memleketler arası platformlara mesken sahipliği yaparken; yeni devrin stratejik tartışmalarına istikamet kazandıran bir merkez olduğunu göstermiştir.

Bu nedenle Ankara’da toplanan NATO Zirvesi’ni alelade bir diplomasi faaliyeti üzere okumak eksik, sığ ve sakat bir kıymetlendirme olacaktır.

Ankara’da, yetmiş yılı aşan ittifak hukukunun muhasebesi yapılmış; Soğuk Savaş yıllarının hayalet cephe sınırlarından bugünün çok katmanlı güvenlik buhranlarına uzanan uzun yolun hesabı görülmüştür.

Ankara’da; 5. maddenin müşterek savunma ruhundan Ukrayna’ya verilen askeri takviyenin geleceğine, 50 milyar doları aşan yeni tedarik atılımlarından savunma sanayiinde ortak üretim arayışlarına, Avrupa’nın yıllarca ertelediği caydırıcılık açıklarından müttefikler arasındaki ambargo ve kısıtlama çelişkilerine, İran’ın nükleer programından Hürmüz Boğazı’ndaki seyrüsefer emniyetine, Suriye’de açılmak istenen yeni sayfadan Doğu Akdeniz ve Mavi Vatan hassasiyetlerimize kadar geniş bir güvenlik neslinin bütün açmazları birebir anda ele alınmıştır.

Ankara’da, müttefikliğin sırf kameraların parlak ışıkları altında verilen pozlardan, kriz günlerinde yayımlanan yavan kınama iletilerinden, kürsülerde cilalanmış cümleleri birbiri ardına sıralamaktan ibaret olmadığı; gerçek müttefikliğin adalet, samimiyet, üretim, paylaşım ve dayanışma üzerine bina edileceği açıkça anlaşılmıştır.

Zira devletler de ittifaklar da kürsülerden haykırılan süslü beyanların süreksiz cazibesiyle değil; badire anlarında sınanan sadakatlerin, yük omuzlara çöktüğünde gözlerin çevrildiği adaletin, gecesini gündüzüne katarak çalışan iradenin gösterdiği sebatla ayakta durur.

Kadim Türk devlet mirası, bu hakikati vaktin aşındıramadığı bir mutlak temel olarak akıllarımıza nakşetmiştir.

Bilge Tonyukuk’un bin yılı aşkın vakit evvel “Türk milleti için gece uyumadım, gündüz oturmadım” derken anlattığı şey ne kadar yorulduğu değil; devleti kurmanın, devleti yaşatmanın ve milleti felaketten sakınmanın bedelinin ne denli ağır olduğudur.

NATO Ankara Zirvesi müzakereleri devam ederken, dünyanın dikkati bir anda Ankara ile Hürmüz Boğazı arasında bölünmüştür.

Zirve devam ederken Trump mutabakat sürecinin kendisi için bittiğini söz etmiştir. Bu gelişme sırf Vaşington – Tahran çizgisinde yoğunlaşan tansiyon ile nükleer program başlığı altında sarmala dönen anlaşmazlığın sözü değildir.

Daha iki hafta evvel bu kürsüden mutabakat kelamlarına ait duyduğumuz memnuniyeti ve lakin temkinli yaklaştığımızı söylemiş, verilen kelamın nihayete ulaşmasının ehemmiyetini söz etmiştik.

Devletler arasında tesis edilen mutabakatın prestij ve bağlayıcılığına vurgu yapmıştık.

Diplomasinin barışa susamış insanlığın ağzına bir parmak bal çalmak için kullanılan süreksiz bir aldatmaca mı, yoksa savaşın yolunu kapatacak samimi ve kalıcı bir tahlil iradesi mi diye sormuştuk.

Henüz kısa bir mühlet evvel bölgeye umut veren, çatışmanın ateşini kesen ve son muahedeye ulaşılması için bir takvim ortaya koyan mutabakatın, daha bir ay geçmeden etkisizleştirilmesi, akabinde İran topraklarının tekrar bombalanması, barış ihtimaline duyulan inancı sarsmıştır.

Ankara Zirvesi’nin akabinde Avrupa başşehirlerinde yine ele alınması kural olacak, Brüksel koridorlarında tekrar gündeme oturacak en önemli başlıklardan biri, Türkiye’nin Avrupa Birliği müzakere sürecidir.

Avrupa’nın stratejik geleceği yine masaya yatırılmalı ve adaletli bir gelecek planı oluşturulmalıdır.

Çünkü bugün Avrupa’nın karşı karşıya bulunduğu meseleler, artık eski ezberlerle yönetilemeyecek kadar ağırlaşmıştır.

Enerji arz güvenliğinden sistemsiz göçe,

Savunma kapasitesinden demografik daralmaya,

Tedarik zincirlerinden ekonomik rekabete kadar uzanan geniş bir alanda Avrupa yeni bir yol ayrımına gelmiştir.

Bu yol ayrımında görmezden gelinmesi mümkün olmayan bir gerçek vardır:

O hakikatin ismi da Türkiye’dir!

Ukrayna alanından Karadeniz’e, Balkanlar’dan Kafkasya’ya, Doğu Akdeniz’den Ortadoğu’ya kadar uzanan geniş jeopolitik jenerasyonda Türkiye’nin bulunmadığı hiçbir güvenlik denklemi kalıcı olamayacaktır.

Türkiye’nin hesaba katılmadığı hiçbir güç koridoru sürdürülebilir olmayacaktır.

Türkiye’nin dışarıda bırakıldığı hiçbir bölgesel istikrar projesi muvaffakiyete ulaşamayacaktır.

Bu durum bir temenni değil, değişen dünyanın ortaya çıkardığı stratejik bir gerçektir.

Ne var ki Avrupa Birliği, uzun yıllardır bu gerçeği görmek yerine günü kurtaran siyasi reflekslerle hareket etmeyi tercih etmiştir.

Türkiye’nin üyelik süreci teknik kriterlerden çok siyasi ön yargılarla değerlendirilmiştir.

Açılması gereken fasıllar bloke edilmiş,

Yerine getirilmesi gereken yükümlülükler ertelenmiş,

Verilen kelamlar tutulmamış,

Türkiye’nin haklı beklentileri daima öbür gündemlerin gölgesinde bırakılmıştır.

Bu yaklaşım sadece Türkiye’ye değil Avrupa’ya da ziyan vermiştir.

Çünkü Avrupa Birliği, Türkiye’yi bekleme odalarında tutarken kendi stratejik ufkunu daraltmıştır.

Türkiye’yi dışarıda bırakarak Avrupa’nın daha güçlü olacağını düşünenler, bugün karşı karşıya kaldıkları güvenlik ve istikrar sıkıntılarına dönüp bakmalıdır.”